Hersenplasticiteit bij drugsverslaving: last en voordeel – Harvard Health Blog


Het menselijk brein is het meest complexe orgaan in ons lichaam en wordt gekenmerkt door een uniek vermogen dat neuroplasticiteit wordt genoemd. Neuroplasticiteit verwijst naar het vermogen van ons brein om te veranderen en zich aan te passen in zijn structurele en functionele niveaus als reactie op ervaring. Neuroplasticiteit maakt het voor ons mogelijk om nieuwe talen te leren, complexe wiskundige problemen op te lossen, technische vaardigheden te verwerven en uitdagende atletische vaardigheden uit te voeren, die allemaal positief en voordelig zijn voor ons. Neuroplasticiteit is echter niet gunstig als we niet-voordelig aangeleerd gedrag ontwikkelen. Een voorbeeld van niet-voordelig leren is het gebruikelijke drugsgebruik dat tot verslaving kan leiden.

Ons brein leert te reageren op drugs

Onze eerste beslissing om een ​​medicijn te gebruiken kan worden veroorzaakt door nieuwsgierigheid, omstandigheden, persoonlijkheid en stressvolle gebeurtenissen in het leven. Deze eerste blootstelling aan geneesmiddelen verhoogt de afgifte van een molecuul (neurotransmitter) genaamd dopamine, dat het gevoel van beloning overbrengt. De verhoogde veranderingen in dopamine niveaus in het beloningssysteem van de hersenen kunnen leiden tot verdere neuroplasticiteit na herhaalde blootstelling aan misbruik drugs; deze veranderingen in neuroplasticiteit zijn ook fundamentele kenmerken van leren. Ervaringsafhankelijk leren, inclusief herhaald drugsgebruik, kan de overdracht van signalen tussen neuronen verhogen of verlagen. Neuroplasticiteit in het beloningssysteem van de hersenen na herhaald drugsgebruik leidt tot meer gewoon en (bij kwetsbare mensen) meer dwangmatig drugsgebruik, waarbij mensen de negatieve gevolgen negeren. Herhaalde blootstelling aan drugs veroorzaakt dus ervaringsafhankelijk leren en gerelateerde hersenveranderingen, wat kan leiden tot onaangepaste patronen van drugsgebruik.

Opvattingen over verslaving: leren en ziekte

Een recent leermodel voorgesteld door Dr. Marc Lewis in New England Journal of Medicine benadrukt het bewijs van hersenveranderingen bij drugsverslaving en legt die veranderingen uit als normaal, gewoon leren zonder te verwijzen naar pathologie of ziekte. Dit leermodel accepteert dat drugsverslaving nadelig is, maar is van mening dat het een natuurlijke en contextgevoelige reactie is op uitdagende omgevingsomstandigheden. Dr.Nora Volkow, directeur van het National Institute on Drug Abuse (NIDA), en vele verslavingsonderzoekers en clinici, beschouwen verslaving als een hersenziekte die wordt veroorzaakt door vele genetische, omgevings- en sociale factoren. NIDA gebruikt de term 'verslaving' om de meest ernstige en chronische vorm van stoornis in het gebruik van middelen te beschrijven, die wordt gekenmerkt door veranderingen in de belonings-, stress- en zelfcontrolesystemen van de hersenen. Belangrijk is dat zowel leer- als hersenziektemodellen accepteren dat verslaving te behandelen is, omdat ons brein plastic is.

We kunnen ons aanpassen aan nieuw aangeleerd gedrag

Het plastic karakter van onze hersenen suggereert dat we ons gedrag gedurende ons hele leven kunnen veranderen door nieuwe vaardigheden en gewoonten te leren. Leermodellen ondersteunen dat het overwinnen van verslaving kan worden vergemakkelijkt door nieuwe cognitieve modificaties toe te passen. Leermodellen suggereren het volgen van counseling of psychotherapie, inclusief benaderingen zoals cognitieve gedragstherapie (CBT), die een persoon kunnen helpen zijn gewoonten te veranderen. NIDA suggereert dat voor sommige mensen medicatie (ook wel medicatie-ondersteunde behandeling of MAT genoemd) mensen kan helpen de symptomen te beheersen tot een niveau dat hen helpt herstel na te streven via strategieën zoals counseling en gedragstherapieën, waaronder CGT. Veel mensen gebruiken een combinatiebenadering van medicijnen, gedragstherapieën en steungroepen om het herstel na toevoeging te behouden.

Neuroplasticiteit kan ons helpen om gedrag te veranderen dat relevant is voor verslaving

CBT is een voorbeeld van een op leren gebaseerde therapeutische interventie; het maakt dus gebruik van neuroplasticiteit. Wetenschappelijk bewijs suggereert dat CGT, alleen of in combinatie met andere behandelstrategieën, een effectieve interventie kan zijn bij middelengebruiksstoornissen. CBT leert een persoon situaties te herkennen, te vermijden en te leren omgaan met situaties waarin hij waarschijnlijk drugs zou gebruiken. Een ander voorbeeld van evidence-based gedragstherapie waarvan is aangetoond dat het effectief is bij middelengebruiksstoornissen, is contingency management. Contingency management biedt een beloning (zoals vouchers die kunnen worden ingewisseld voor goederen of filmpassen) aan personen die een verslavingsbehandeling ondergaan, om positief gedrag zoals onthouding te versterken. Deze benadering is gebaseerd op de theorie van operante conditionering, een vorm van leren, waarbij een positief versterkt gedrag de neiging heeft zich te herhalen. Over het algemeen worden meerdere evidence-based benaderingen gebruikt voor de behandeling van stoornissen in het gebruik van middelen die leren vereisen en neuroplasticiteit gebruiken.

het komt neer op

Ons brein is van plastic, en deze eigenschap helpt ons nieuwe vaardigheden te leren en ons brein opnieuw te trainen. Omdat de hersenen op een negatieve manier kunnen veranderen zoals waargenomen bij drugsverslaving, kunnen de hersenen ook op een positieve manier veranderen wanneer we vaardigheden leren die we in therapie hebben geleerd en nieuwe, gezondere gewoonten vormen.

Referenties

Gericht op gedragstherapieën om de behandeling van opioïdenafhankelijkheid door naltrexon te verbeteren: werkzaamheid van contingentiemanagement en significante andere betrokkenheid. Archieven van de algemene psychiatrie, Augustus 2001.

Werkzaamheid van Disulfiram en cognitieve gedragstherapie bij cocaïne-afhankelijke poliklinische patiënten: een gerandomiseerde placebogecontroleerde studie. Archieven van de algemene psychiatrie, Maart 2004.

Cognitieve gedragstherapie en de nicotine transdermale pleister voor dubbele nicotine- en cannabisafhankelijkheid: een pilotstudie. American Journal on Verslavingen, Mei-juni 2013.

Hersenen veranderen bij verslaving als leren, niet als ziekte. New England Journal of Medicine, 18 oktober 2018.

Cognitieve gedragstherapie voor stoornissen in het gebruik van middelen. De psychiatrische klinieken van Noord-Amerika, September 2010.

Neurobiologische vooruitgang van het verslavingsmodel voor hersenziekten. New England Journal of Medicine, 28 januari 2016.