Hoe praat je met kinderen over de ernstige ziekte van een geliefde – Harvard Health Blog


Het is een onontkoombare waarheid: soms gebeuren er harde, slechte dingen in het leven – inclusief dat soms ouders of andere belangrijke mensen in het leven van een kind erg ziek worden.

Het is natuurlijk om een ​​kind tegen dit soort nieuws te willen beschermen, maar dat is geen goed idee. Kinderen pikken meer op dan mensen zich realiseren – en kunnen zich soms voorstellen dat dingen nog erger zijn dan ze zijn. Het is ook belangrijk om kinderen te helpen het begrip en de vaardigheden te verwerven die ze nodig hebben om de ziekte van een geliefde te doorstaan, evenals om de onvermijdelijke moeilijke tijden in hun toekomst te doorstaan.

Praten met een kind over ernstige ziekte: de eerste stappen

Elk kind en elke situatie zijn anders. Maar hier zijn enkele suggesties als u nadenkt over wat u moet zeggen – en hoe u het moet zeggen.

Denk aan het ontwikkelingsstadium van uw kind. Dit is echt belangrijk. Jongere kinderen zullen niet veel kunnen begrijpen of verwerken, terwijl een adolescent veel meer kan begrijpen en veel meer wil en moet weten. Jongere kinderen kunnen heel concreet zijn en kunnen zich niet alleen zorgen maken dat ze de ziekte kunnen krijgen, maar ook dat het hun schuld is. Oudere kinderen begrijpen meer nuances en complexiteit en zullen heel andere zorgen hebben. Als u niet zeker weet waar uw kind zich bevindt in het ontwikkelingsspectrum, neem dan contact op met uw kinderarts.

Praat eerst met je ouderschapspartner. Jullie twee zouden op dezelfde pagina moeten zijn over wat je gaat zeggen en hoe je het gaat zeggen. Het is ook belangrijk dat jullie samen nadenken over de context van het leven van je kind, en hoe het nieuws – en de ziekte – hen zullen beïnvloeden, zodat je klaar bent om de logistieke en emotionele gevolgen te beheersen.

Zoek een moment waarop je lang kunt zitten en je kind onverdeelde aandacht kunt geven. Je hebt misschien niet lang nodig, maar het is beter om het te hebben dan niet. Weet tegelijkertijd dat dit slechts het eerste van vele gesprekken is; u hoeft niet alle informatie door te geven. Het is prima om een ​​overzicht te maken, en dan opnieuw te bezoeken en meer door te praten in andere gesprekken.

Houd het simpel en duidelijk. Zelfs oudere kinderen kunnen overweldigd raken door veel details. Voor jonge kinderen kan dat zo simpel zijn als: 'Papa is ziek. Hij zal een tijdje in het ziekenhuis liggen. De artsen werken eraan om hem te helpen. 'Voor oudere kinderen zou dat kunnen zijn:' Papa heeft kanker. Het zit in zijn longen. Hij ligt in het ziekenhuis voor tests, terwijl de artsen de beste manier vinden om de kanker te behandelen. ”Gebruik eenvoudige bewoordingen en eenvoudige zinnen.

Wees eerlijk. Dat betekent niet dat je op elk bloederig detail gaat. Dat is zelden nuttig. Maar het betekent wel dat als de ziekte ernstig is, je dat zou moeten zeggen. Laat ze weten wat er vervolgens kan gebeuren, bijvoorbeeld als de persoon zijn haar kan verliezen door chemotherapie.

Verberg je eigen gevoelens niet. Als je verdrietig of bezorgd bent, zeg dat dan. Je wilt dat je kind weet dat het goed is als ze zich zo voelen. Terwijl je door de situatie gaat, zul je gezonde manieren moeten vinden om met je verdriet en zorgen om te gaan, want je kind zal op je letten. Soms kan een professional in de geestelijke gezondheidszorg zeer nuttig zijn als het gaat om zowel u als uw kind.

Praat over de helpers. Fred Rogers sprak altijd over het belang van het wijzen op kinderen op de 'helpers' zoals brandweerlieden in een enge situatie. Praat over de artsen en verpleegkundigen en andere mensen die de persoon helpen beter te worden.

Over ernstige ziekte gesproken: beantwoord vragen en maak ruimte voor gevoelens

Praat over hoe dit hun dagelijks leven zal beïnvloeden. Kinderen van alle leeftijden maken zich hierover zorgen. Laat hen weten dat u hier aan denkt en er plannen voor maakt. U kunt samen brainstormen over hoe u de benodigde wijzigingen kunt beheren. Stel hen gerust dat er tijdens de ziekte voor hen zal worden gezorgd.

Moedig hen aan om elke vraag die ze hebben te stellen. Beantwoord die vragen naar waarheid.

Wees voorbereid op elke reactie. Kinderen kunnen van streek zijn, maar ze kunnen ook boos zijn of helemaal niet lijken te reageren. Reacties kunnen op allerlei manieren spelen, zoals gedragsveranderingen of problemen op school. Ook kunnen kinderen tijd nodig hebben om de informatie op te nemen, zodat hun reacties kunnen worden uitgesteld – of van dag tot dag kunnen variëren. Bouw inchecktijden in je dagelijkse leven in, zodat je meer gesprekken kunt voeren, updates kunt geven, kunt zien hoe het met je kind gaat en of er nieuwe vragen zijn gerezen.

Vraag om hulp. Praat met je kinderarts. Vraag een verwijzing naar een maatschappelijk werker of een geestelijke zorgverlener. Neem contact op met uw geloofsgemeenschap of andere beschikbare ondersteuning. Er is een dorp voor nodig om een ​​kind op te voeden, en dit is vooral het geval wanneer iemand van wie dat kind houdt ziek is.

Volg me op Twitter @DrClaire