Vitiligo: meer dan alleen diep – Harvard Health Blog


Vitiligo (uitgesproken als vit-uh-LIE-go) is een medische aandoening waarbij huidvlekken hun kleur verliezen. Dit gebeurt wanneer melanocyten, de cellen die verantwoordelijk zijn voor het maken van huidpigment, worden vernietigd. Vitiligo kan elk lichaamsdeel aantasten en kan voorkomen bij mensen van elke leeftijd, etniciteit of geslacht.

Vitiligo kan ongeveer 1% van de bevolking treffen en kan een emotioneel en sociaal verwoestende ziekte zijn. Vooral frustrerend voor velen is de onvoorspelbare progressie, die langzaam of snel kan zijn.

Tot nu toe is er geen remedie voor vitiligo. Maar nieuwe hoop ligt in het verschiet, dankzij recent onderzoek dat ons begrip van de paden die betrokken zijn bij deze aandoening en mogelijke nieuwe manieren om het te behandelen verbetert.

Het lichaam valt cellen aan die verantwoordelijk zijn voor het produceren van het pigment van de huid

Vitiligo wordt algemeen beschouwd als een auto-immuunziekte, waarbij het immuunsysteem van een persoon per ongeluk zijn eigen lichaam aanvalt (in dit geval valt het melanocyten aan). Bovendien lijken de melanocyten van mensen met vitiligo niet in staat om te gaan met de onbalans van antioxidanten en schadelijke vrije radicalen in het lichaam, wat resulteert in celschade en de dood.

Hoewel de meeste mensen met vitiligo anders gezond zijn, is er een verband tussen vitiligo en schildklieraandoeningen (over- of onderactiviteit van de schildklier). Minder vaak komt het voor in combinatie met andere auto-immuunziekten, zoals lupus of diabetes type 1.

Fototherapie en actuele behandelingen kunnen helpen

Er zijn een aantal behandelingen gericht op het herstellen van de kleur van een gepigmenteerde huid. Een van de oudste en meest effectieve behandelingen is fototherapie (lichttherapie) met ultraviolet B (UVB) -licht. Voor deze behandeling wordt een gedepigmenteerde huid meerdere keren per week blootgesteld aan UVB-licht, hetzij in een kliniek of thuis.

Lichttherapie wordt vaak gebruikt in combinatie met actuele medicijnen die op de huid worden aangebracht. Topische behandelingen omvatten topische steroïden, topische calcineurineremmers (zoals tacrolimus of pimecrolimus) of topische vitamine D-analogen (zoals calcipotriol en tacalcitol). Psoralen, een medicijn dat eerder werd gebruikt in combinatie met fototherapie, is grotendeels uit de gratie geraakt. Actuele medicijnen kunnen ook op zichzelf worden gebruikt, zonder lichttherapie, hoewel patiënten wanneer de twee behandelingen samen worden gebruikt, doorgaans betere resultaten zien.

Als de gedepigmenteerde gebieden uitgebreid zijn, is er ook de optie om actuele medicijnen te gebruiken om niet-aangetaste huid te bleken, waardoor deze dichter in kleur naar de gedepigmenteerde gebieden wordt gebracht.

Als medische behandelingen niet effectief zijn, kan chirurgische behandeling een optie zijn voor bepaalde mensen. Huidtransplantaten kunnen worden genomen van normaal gepigmenteerde huid, meestal van de billen of heupen, en overgebracht naar gepigmenteerde gebieden in meer zichtbare delen van het lichaam.

Nieuwe behandelingen voor vitiligo kunnen aan de horizon zijn

Onlangs hebben verschillende spannende onderzoeken gekeken naar een klasse medicijnen die JAK-remmers worden genoemd als een mogelijke nieuwe behandelingsoptie. JAK-remmers richten zich op een type immuuncommunicatieroute waarop nog niet eerder is gewezen in vitiligo. Men denkt dat deze medicijnen werken door de hoeveelheid ontstekingschemicaliën die de ziekteprogressie bevorderen te verminderen en door melanocyten te stimuleren om opnieuw te groeien.

Eén studie, gepubliceerd in JAMA, keek naar de JAK-remmer tofacitinib; een andere studie, gepubliceerd in de Journal of the American Academy of Dermatology, keek naar de JAK-remmer ruxolitinib. Beide rapporteerden veelbelovende resultaten voor repigmentatie bij mensen met vitiligo wanneer de JAK-remmer samen met UVB-fototherapie werd gebruikt.

Hoewel deze eerste studies kleine groepen patiënten analyseerden, zijn er verschillende grootschalige onderzoeken aan de gang om te beoordelen hoe zowel orale als actuele JAK-remmers vitiligo kunnen verbeteren. Voorlopige gegevens van deze grotere onderzoeken tonen veelbelovende resultaten voor herpigmentatie, vooral op het eerste gezicht. De hoop is dat deze resultaten uiteindelijk zullen leiden tot goedkeuring door de FDA van JAK-remmers voor de behandeling van vitiligo. Voorlopig worden deze geneesmiddelen, omdat ze nog steeds door de FDA als off-label worden beschouwd voor gebruik bij vitiligo, zelden gedekt door een verzekering voor de behandeling van vitiligo en kunnen daarom vrij duur zijn.

Psychosociale ondersteuning is een belangrijk onderdeel van de behandeling van vitiligo

Een diagnose van vitiligo kan levensveranderend zijn. Patiënten kunnen worstelen met zelfrespect of depressie, en ze hebben vaak te maken met sociaal stigma, vanwege een misverstand over de besmettelijkheid van de aandoening. Als gevolg hiervan profiteren mensen met vitiligo doorgaans van psychosociale ondersteuning naast medische behandeling.

Als u vitiligo heeft (of iemand kent die dat wel weet) en meer wilt weten over steungroepen en andere beschikbare bronnen, bezoek dan de Global Vitiligo Foundation of Vitiligo Support International.

Volg me op Twitter @KristinaLiuMD